Okulsuzluk – Okulsuz Eğitim – Okulsuz Yaşam

23 Ağu

Her nasıl bir dönem okul insan varlığının en önemli vasfını belirlemiş olsa da, ki hala öyle, yarış atı gibi koşturulan nesiller artık ebevyn olmaya başladılar ve yavaş yavaş yeni bir akım başlatma yolundalar. Okulsuzluk.

Çünkü bir çok şeyde olduğu gibi insan elini uzantığı herşeyi değiştiriyor, tarım, hayvanlar, doğa, dünya, tabiat…

Günümüz ülkesinde de eğitim sistemi bırakın insanın hayatına kişiliğine yön vermesini, ruh sağlığı diye birşey bırakmıyor. Ne ailede ne çocuklarda.
İyi ihtimalle 3 yaşından itibaren gününün tamamını ailesinden ayrı ve sevmediği ama öğrenmek zorunda olduğu bir çok gerekli gereksiz veri içinde hatta belki hiç yana yana dahi gelmek istemediği kişilerle geçirmek zorunda olan çocuklar…
Çok traji-komik geliyor bana. Çünkü bu duruma getiren bizleriz ve herşey onların iyiliği için!

Oysa ki öğrenmek, ilgi duyduğun herhangi bir dalda iyi olmak, daha iyi olmak, kendiliğinden gelen bir merak, bir şevk, gönüllü olarak yapılan ve haz veren birşey. Bu işi üstadlarından öğrenmek, yaşarken öğrenmek, sonunda mutlu olduğun şeyi yaparken ondan geçimini sağlamak, ne kadar huzur verici bir hayatın temsili geliyor şimdilerde.

İşte bu gençler, ki bende dahilim onlara, yavaş yavaş bu farkındalıkla, kedi kendilerine konuşmanın ötesinde daha yüksek sesle dile getirmeye ve bu yolda ilerlemeye başladılar. Çünkü sınavı kazanamayınca intahar eden arkadaşları oldu, onca yıl okuyup kabul görüp takdir edilen bir bölüm kazandılar ama sonuç olarak mutsuz bir iş hayatları oldu yada belki de çok azı ofisleri terkedip istediği hayalindeki işi yapmaya cesaret edebildi.

Yazmayı bırak düşünmek dahi çok zor bunları ama ne kadar ömrü olduğunu bilmediğim yavrularımın, tüm gün alakalı alakasız bir çok içeriği öğrenmek zorunda olduğu, her yıl değişen sisteme, sınavlara ve sonucunda bırak mutlu olmayı lanet ederek gideceği bir işi ama itaati ve istemesede yapmayı iyi öğrendiği için, gitmeye devam edeceği işi, bir hayatı olsun istemiyorum!

Bu demek değil ki öğrenmesin, aksine en kralını öğrensin istiyorum. Ama bu öğrenmek istediği her ne ise!

Diploma lazımsa onuda alsın. Alabileceğinin, sistemin yine farkında olsun ama hür yaşasın. İstediği şey için savaşsın hayatında, zevkine varsın.
Yaşasın.

Özel okula verilen paranın yarısıyla ilgi alanlarını besleyebileceğimi biliyorum. Eğer çocuk istemiyorsa okula gitmeyi, gezerek, görerek, yaşayarak, mutlu olarak öğrensin, öğrenelim,ailesi olarak yanında istiyorum. Özel çünkü devlet dahi özel okula teşvik ücreti ödüyor. Paran varsa buyur diyor.

Ama önce kendimi kurtarmam gerek!
İstekler, hayaller, gerçekler…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir