Senin Annen Bir Melek Değil Yavrum!

1 Haz

Küçüklüğümde bana yaratılan ortam, ortanca çocuk olmanın getirdiği arabuluculuğun bana işleri yoluna koyma yetisini kazandırdığını düşünüyorum. Ve kendimi ikinci plana atmayı öğrenmişim ben.

Gereğinden fazla uyumlu bir insanım. Benim için ilk öncelik o anın huzurlu geçmesi. Mutlu olabilmek. Gülebilmek. Tadını çıkarabilmek.
Sadece benim istediğim olduğunda değil, karşımdaki kişi yapılan herneyse ondan mutlu olabiliyorsa mutlu olabiliyorum ben, tadı o zaman çıkıyor. Birlikte olunca!

Bu mantıkla kurduğum tüm ilişkiler, aile arkadaş kim ne olursa olsun, hep sonu kötü bitti!

Herşeyi alttan alan, suyuna giden, değer veren kendi hislerini düşüncelerini ikinci plana atan, huzur bozulmasın diye çırpınan ben, dolduğumda ve herşeye rağmen istediğim ortamı yakalayamayayınca darbe vuran ve kötü olan, “sen çok değiştin” damgası vurulan, hatta “bencil” tanısı bile konulan bir ben oldum genelde.

Madem bu bir genel sonuç o zaman hatayı insanlarda değil, kendinde aramak lazım. Evet, hata bende!

30lu yaşlara vardığımdan mı, iki çocuğa karıştığımdan mı, şimdiye kadar yaşadıklarımdan mıdır bilinmez, artık eleğim sıkı ve ne istediğini bilen bir ben var.

Orda bir dur, burda bir ben var!
En önem verdiğim varlıklar çocuklarımsa, onlara karşı aynı hatayı yapmamaya söz verdim and içtim. Onlara karşı olmam gereken tüm gerçekçiliğimle yaklaşmalıyım.
Ki mutlu mutlu giderken gün gelip hem kendimi, hem yavrularımı duvara toslatmayayım.

Sırf siz istiyorsunuz diye hayallerimden vazgeçemem.
Bazen sesim sertleşebilir, kaşlarım çatılabilir.
Her istediğinize sırf aramız bozulmasın diye evet diyemem.

Üzgünüm, sizin anneniz bir melek değil yavrularım.
Hiç bir zamanda olma gibi bir çabası olmayacak.

Ama gözlerinizin içine bakacak hep, sizi anlayacak, yanınızda olacak, sizi saracak.
Sütten ağzım yandı diye yoğurdu da üfleyecek değilim.
En kıymetlilerim sizsiniz çünkü 🙂

4 thoughts on “Senin Annen Bir Melek Değil Yavrum!

  1. yazdıklarınızı okudum da bir an benden bahsediyorsunuz sandım 35 yaşındayım ama henüz akıllanmadım ben sanırım 🙁 hala evin ortanca arabulucu kendinden vazgeçmiş çocuğuyum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir