Memeden kesme

Daha önceden memeden kesme adımlarını biraz tesadüf bulmuş ve sizinle “Memeden kesme adımları” yazımda paylaşmıştım.

O zaman Aras 21 aylıktı ve emmeye devam etmek istiyordu, bir süre daha emmeye devam etmeye karar vermiş, onun seçimine saygı duymayı seçmiştim. Geceleri emme sıklığımız da oldukça azaldığı için içim rahattı. Artık şundan da emindim ki bağımlı olmasına rağmen emme işini yumuşak bir şekilde sonlandırabileceğiz.

Biz artık 26 ayın içindeyiz. Ve tam 5 gündür emmeyi tamamen bırakmış bulunuyoruz.
Aras anlatığımızı anlayabiliyor artık, ilk açıklamayı şu şekilde yaptım.
-Aras artık büyüdü. Anne burda, meme burda ama sütler bardakta.

Şimdiye kadar kurduğu en kuvvetli bağ meme iken, onun terk edilmişliğini yaşamasını, aklında ve duygusunda bu şekilde algılamasını istemiyordum. Önemli olan buydu.

Sütle şimdiye kadar hiç arası olmadı, ben içerken yanıma gelip bir yudum alıyor resmen tiksinme mimikleri yapıyordu her denemede. Ama sütlerin artık bardakta olduğunu söylediğimden beri az da olsa içmeye başladı.

Uykuya dalmadan önce emme keyfi yerine yanımızda su, süt, ayran, meyva suyu gibi tüm içecekler hazır kıta bekledi özellikle ilk üç gün. Aklına geldikçe biraz biraz içti hepsinden uykuya dalana kadar.

Bu kadar içince tabi gece tuvalet için uyandı ve emmemediğini hatırlayınca asabı bozuldu. “kalkalım, içeri gidelim, oyun oynayalım” gibi kendini avutabileceği yollara başvurdu. İlk akşam sabaha karşı 4 sularında legolardan kule yapıyorduk! İkinci akşam ve sonraki akşamlar gece herkesin uyuması gerektiği ana fikirli konuşmamla odadan çıkmadık ama en az 2 saat uyanık kaldık yatakta. 4. akşam gece hiç uyanmadı!

Ve beraber yatmaya devam ettik! Hatta ara ara uyandığında onu direk koynuma yatırdım. Anne burda, meme burda dedim yine. Bu cümle ve benim koynumda emdiği günlerdeki gibi yatmak ona çok iyi geldi ve sakinleştirdi. Koparmadım, ayırmadım sadece sütler bitti, Aras büyüdü.

Okuduğum “Güvenli bağlanma” kitabında da, kademeli ve saygı duyarak, sizin demenizle değilde çocuğun kabullenerek bu işi yapmasının doğru olduğunu da okuyup öğrenmiştim. Tamda içime sindiği gibiydi herşey.

Bu işi bir anda yapmak, süreyi kısaltmak, ve çocuğun ihtiyaç duyduğu dönemde ayırmaya çalışmak, hem ona büyük bir saygısızlık, hemde tam bir tramva.

İki yıl boyunca mutlaka emzirin! Hem ruhsal, hem fiziksel gelişimi için bulunmaz bir nimet sadece ona özel hemde.

Şimdi mutluyum, ama gözlerimin dolmasına engel olamıyorum bu satırları yazarken 🙂
İyiki iyi anlaştık, iyiki doya doya emdi oğlum. Darısı tüm annelerin başına…

İsteyerek, severek, koklaya koklaya emzirin ve 2 yıl koynunuzda yatırın…

İşte iki yıl bitti bile…
Güvenli bağlanmanın, güvenli ayrılması var birde.
Önce meme, sonra bez, sonra ayrı yatak…
Biz sırayı biraz bozduk, bezle başlamıştık ayrılma sürecine. Adem Güneş’in “güvenli bağlanma” kitabını okumaya başlamamıştım ozaman.

Bize kaldı şimdi üçüncü aşama, o birazcık daha sonra…

Biz artık biraz daha büyüdük…
Sevgiyle…

image

2 thoughts on “Memeden kesme

    sezen

    (11 Eylül 2014 - 08:50)

    Çok şey öğreniyorum senden.

      acemi anne-Seda Çetiner

      (11 Eylül 2014 - 09:23)

      Çok mutlu oluyorum 🙂

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir